I tak przez długie lata żyliśmy w przekonaniu, że problemy z mową wynikają u Julka przede wszystkim z obecności rurki tracheo, zaburzeń czucia w jamie ustnej związanych z paraliżem nerwu twarzowego i zaległościami rozwojowymi nabytymi w wieku niemowlęcym. Jednak w ostatnich miesiącach pojawiła się nowa diagnoza: apraksja oralna, czyli zaburzenia programowania motorycznego w obrębie jamy ustnej: mięśnie twarzy, ust, języka i żuchwy nie są w stanie wykonać zamierzonych ruchów. Aby wypowiedzieć określoną głoskę Julek musi wykonać mozolną, często wielotygodniowa pracę.

Na zdjęciu wieloosobowy zespół trenerski wspiera Julka w walce z głoską „F”.

Terapia, terapia, powtarzanie, powtarzanie, powtarzanie.

Na szczęście Julek lubi to.

Lubi też ćwiczyć czytanie, choć nie jest w stanie wypowiedzieć wszystkich głosek i płynnie łączyć sylab.

Powoli zaczyna też ćwiczyć pisanie (na klawiaturze).

Wymaga to od niego dużo pracy i cierpliwości.

Cieszymy się, że mamy w domu tak niestrudzonego fightera!