Wreszcie czuję się jak mama niemowlaka! Niewyspana. Spędziliśmy z Julkiem razem pierwszą noc w Klinice Pediatrii i Żywienia. Po 4,5 miesiącach na intensywnej terapii oddział żywieniowy jawi się niczym raj na ziemi. Mamy tu spokój, bo pokój tylko dla siebie. Za oknami las (jest okno). Julek ma połowę mniej kabli, oplatają go tylko te niezbędne – do oddychania i jedzenia. Ja mam łóżko i szafę. I swojego synka 24h/d. Do szczęścia brakuje drugiej połowy rodziny.
Uwaga, dobro czyha
Panią Sylwię poznaliśmy minionego lata, choć tak naprawdę znamy się od dawna. Kiedy w 2021 TVN wyemitował materiał o Julku, odezwało się do nas sporo osób. Obcy ludzie przesyłali komentarze, słowa wsparcia albo zdziwienia i konsternacji. Onlinowo klepali po ramieniu,...
