Podziękowania

Za nami 3 miesiące na intensywnej terapii. W tym czasie przeżyliśmy tyle przygód, że gdybym była lepszym pisarzem mogłabym napisać książkę. I nie chodzi o to, że byłaby to tylko opowieść mrożąca krew w żyłach. Bynajmniej!
Bo przy Julku doświadczyliśmy wiele dobroci, ciepła i empatii. Panie Położne z ITN były dla nas jak Rodzina (sorry, Rodzino, nie czuj się urażona). To z nimi spędzaliśmy wigilię i Sylwestra. I z nimi dzieliliśmy najtrudniejsze, ale i najbardziej wzruszające momenty. Jedna z Pań przyniosła Julkowi skarpetki – nie ze szpitalnego magazynu, ale z domu. Inna zrobiła Julkowi własnoręcznie kartkę z życzeniami świątecznymi. Panie Położne nawet poza dyżurami dowiadywały się o stan Julka. Były dla nas źródłem wiedzy i ostoją spokoju. Pomagały myśleć do przodu.
Za wspólnie spędzony czas i za osobiste zaangażowanie DZIĘKUJEMY wszystkim Paniom Położnym Intensywnej Terapii Noworodków, a w szczególności Pani A i Pani B.

wtorek, sty 22

Google Translate

PolishEnglishGermanRussianSpanishFrenchItalian

Ostatnie artykuły

4 lata

4 lata

Jubilat przeszczęśliwy Był lew, były świeczki na torcie, prezenty, sto lat po wielokroć, gości co niemiara. A na deser kroplóweczka.

Urodziny

Urodziny

Za tydzień wypadają Julusiowe urodziny numer 4. Z tego powodu staję się sentymentalna, wracam do tego, co było i dokopuję do zdjęcia zatytułowanego "First Kiss", które dokumentuje tytularny fakt. Zostało ono wykonane przez Babcię dokładnie w tej sali, w której (o...

Stop zabawa

Stop zabawa

W przedszkolu fajnie, w domu fajnie, a my znowu mówimy "Stop zabawa" i kładziemy się w szpitalu na kilka tygodni. Na szczęście Julek lubi szpital. My, dorośli - mniej. Perspektywa wymiany cewnika, który służył 2,5 roku, związane z nią 2 operacje i 2 tygodnie...